شعری از احمد گچکاران شاعرخوب جهرمی در شب شعر دریای نور سیمکان

دریا بهانه بود که پابوستان شود
خورشید خلق گشته که فانوستان شود
جبریل آمده است که مانوستان شود
هر گز کسی نبوده که مایوستان شود

ای ماورای هر چه خدا خلق کرده است
ای مستجاب هر چه دعا خلق کرده است
اول تورا،همین که تو را خلق کرده است
ما را به خاطر تو رها خلق کرده است

مانند آن یسیر که مادر نداشته
شب گریه های بعد تو آخر نداشته
وقتی رسول غیر تو مادر نداشته
شرمنده آن کسیست که باور نداشته

بغض زمین گرفته و باران نمی شود
هرکس گدای اوست پشیمان نمیشود
ایمان ما بدون تو ایمان نمی شود
قرآن بدون حب تو قرآن نمیشود

شیعه شکست خورد و زمین مانده  این علم
بعد از تو درد ماندو دعا ماندو آه و غم
شرمنده ام که مادرمان مانده بی حرم
شرمنده ام به چادر خاکیتان قسم

احمد گچکاران

شب شعر دریای نور سیمکان...